NIKOS THEODORAKIS

NIKOS THEODORAKIS
«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν». (Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203)

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Πολιτικό έγκλημα


Στο ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας προωθούνται επιλογές ακραίου αντιδραστικού και αντιλαϊκού χαρακτήρα. Οι ιδιωτικοποιήσεις, όλοι το θυμόμαστε, ξεκίνησαν μετά από μία πολυετή, καλοσχεδιασμένη, αλλά καθόλα βρώμικη προπαγάνδα, ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί προκαλούν τεράστια ελλείμματα στη χώρα. Και τι έκαναν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; Προσέφεραν
σε διάφορους επιχειρηματικούς ομίλους πλειοψηφικά και μειοψηφικά πακέτα μετοχών, από μια σειρά τράπεζες (Εμπορική, Ιονική, Πειραιώς, Κρήτης, αλλά και την Εθνική), αλλά και επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας (ΑΓΕΤ - ΗΡΑΚΛΗΣ, Τσιμέντα Χαλκίδας, Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Σύρου και Ελευσίνας, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΛΠΕ κ.λπ.). Που τις πήρε το κράτος καταχρεωμένες από τους καπιταλιστές και τις ξεχρέωσε με χρήμα του λαού. Προκαλούσαν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία ελλείμματα στο ελληνικό Δημόσιο; Το αντίθετο. Επρόκειτο για κερδοφόρες μονάδες, τις οποίες οι άρπαγες του κεφαλαίου έσπευσαν να αποκτήσουν, με μοναδικό στόχο να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την κερδοφορία τους.
Η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων εξυπηρετούσε έναν και μοναδικό στόχο: Να προσφερθεί ζωτικός χώρος για την κερδοφόρα δράση του κεφαλαίου. Οι κυβερνήσεις του δικομματισμού με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας προσέφεραν διέξοδο στους κεφαλαιοκράτες να επενδύσουν σε επικερδείς δραστηριότητες τα συσσωρευμένα κεφάλαιά τους. Οι επενδύσεις αυτές έφεραν νέα υπερκέρδη, αυτά οδήγησαν σε εκ νέου υπερσυσσώρευση των κεφαλαίων, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει η οικονομική κρίση και να καλούνται τώρα οι εργαζόμενοι να πληρώσουν και τις συνέπειές της.
Το επιχείρημα για το τωρινό πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων δεν είναι τα δημόσια ελλείμματα. Αυτό έλειπε, αφού όλα τα προς ιδιωτικοποίηση «κομμάτια» αποτελούν φιλέτο για κάθε επίδοξο μνηστήρα. Τώρα, η κυβέρνηση, που προωθεί το πρόγραμμά της από κοινού με τη ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ., επικαλείται το κρατικό χρέος. Και συμφώνησε με την ΕΕ και το ΔΝΤ, να ξεπουλήσει ό,τι έχει απομείνει στο Δημόσιο, μόνο και μόνο για να πληρώσει τοκοχρεολυτικές δόσεις στις τράπεζες που έχουν ελληνικά ομόλογα.
Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για μια εγκληματική πολιτική. Πολιτική παράδοσης εύρωστων κερδοφόρων και σημαντικών για την ελληνική οικονομία επιχειρήσεων και τεράστιες εκτάσεις γης. Πολιτική υπονόμευσης της εργασίας για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, που, εκτός από τη μεγάλη μείωση των εισοδημάτων τους και την ακύρωση των εργασιακών τους σχέσεων, απειλούνται με άμεση απόλυση. Πολιτική σε βάρος του συνόλου των εργαζομένων, που θα αναγκάζονται να πληρώνουν ακόμα πιο ακριβά τις διάφορες υπηρεσίες. Πολιτική, που, εκτός όλων των άλλων, είναι εντελώς αδιέξοδη, αφού και μετά το όργιο του ξεπουλήματος το κρατικό χρέος θα είναι ακόμα μεγαλύτερο.
Η ΔΕΗ, τα ΕΛΠΕ, η ΛΑΡΚΟ, οι εταιρείες ύδρευσης, οι δημόσιες υποδομές, οι φυσικού κάλλους δημόσιες εκτάσεις, δεν είναι για πώληση. Οχι απλά επειδή αποτελούν δημόσια περιουσία, αλλά γιατί η πώλησή τους είναι σε βάρος του λαού. Στο πλαίσιο ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης, μπορούν να παίξουν κεντρικό, στρατηγικής σημασίας ρόλο για την οικονομική ανάπτυξη προς όφελος του λαού. Οι υποδομές, οι εταιρείες Ενέργειας, οι μεταλλουργικές μονάδες, οι φορείς των μεταφορών, ενταγμένες σε ένα κοινωνικοποιημένο και οργανικά αλληλοσυμπληρούμενο σύστημα οικονομικών παρεμβάσεων με κριτήριο τις ανάγκες των εργαζομένων, μπορούν να αποτελέσουν μια πρώτη, αλλά στέρεη βάση για την εκπόνηση προγραμμάτων σχεδιοποιημένης ανάπτυξης, στο πλαίσιο της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας.