NIKOS THEODORAKIS

NIKOS THEODORAKIS
«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν». (Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203)

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2011

«Φωνάζει ο κλέφτης...»



O πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου στις 14 Γενάρη 2011, απαντώντας στη Βουλή σε Επίκαιρη Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα, για τα αποτελέσματα της επίσκεψής του, στο Ερζερούμ της Τουρκίας, επιχείρησε με αφορισμούς του τύπου «σενάρια επιστημονικής φαντασίας» να συγκαλύψει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. Εφτασε, μάλιστα, στο σημείο να κατηγορήσει το ΚΚΕ ότι με τις ανησυχίες που εκφράζει, ειδικά για το ζήτημα της εγκατάλειψης της υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ του Καστελόριζου, είναι «ο καλύτερος προπαγανδιστής των ακραίων τουρκικών θέσεων»!
Τις ανησυχίες του ΚΚΕ επιτείνουν - μεταξύ άλλων - τα παρακάτω γεγονότα,
τα οποία ταυτόχρονα επαληθεύουν τα όσα καταγγέλλει το Κόμμα:
  • Η διαμόρφωση του πλαισίου της ελληνοτουρκικής συνεκμετάλλευσης των ενεργειακών πηγών του Αιγαίου έχει την ανοιχτή συμβολή των ΗΠΑ. Το έθεσε, με συνέντευξή του στην εφημερίδα «Καθημερινή» (1/8/2010), ο ειδικός απεσταλμένος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών για την Ενέργεια στην Ευρασία, Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, προτρέποντας και τις δύο χώρες να συνάψουν εμπορική συμφωνία για συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στο Αιγαίο, ακόμη και αν προηγουμένως δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους «συνοριακές» διαφορές στο Αιγαίο που το χαρακτηρίζει ως «αμφισβητούμενη περιοχή». Συγκεκριμένα, είχε αναφέρει: «Θα ήλπιζα, εάν υπάρχουν φυσικές πηγές Ενέργειας στο Αιγαίο ή σε οποιαδήποτε άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, αυτές να βοηθήσουν στην επίλυση των ζητήματος των συνόρων (...) Μπορώ να φανταστώ μια περίπτωση, στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμη και εάν δε συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα».
  • Λίγες μέρες μετά τη συνεδρίαση του τουρκικού Υπουργικού Συμβουλίου (26/10/2010), ο Θ. Πάγκαλος, στις 1/11/2010, μιλώντας σχετικά με το θέμα αυτό στη ΝΕΤ, είπε πως «όλα αυτά έχουν συζητηθεί, έχουν ξαναμπεί στο τραπέζι» και διαβεβαίωσε ότι «διαπραγματεύσεις με την Τουρκία δεν κάναμε ποτέ, ούτε τώρα κάνουμε», γιατί «διαπραγματεύσεις σημαίνει ατζέντα». Αρα, διαπραγμάτευση γίνεται αλλά στο πλαίσιο μυστικής διπλωματίας, γι' αυτό άλλωστε και δε δημοσιοποιούνται τα πρακτικά από τις διμερείς επαφές των εντεταλμένων Ελλάδας και Τουρκίας.
  • Αποκαλυπτικός για τα όσα συντελούνται στο παρασκήνιο της ελληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης, αναφορικά με τις διευθετήσεις στο Αιγαίο, ήταν ο Ε. Μπαγίς και με όσα δήλωσε στα «Νέα» στις 18/11/2010. Εκεί δίνει το πλαίσιο μιας εναλλακτικής συμφωνίας, σε περίπτωση που οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών, Γ. Παπανδρέου και Τ. Ερντογάν, δεν καταφέρουν άμεσα να επιλύσουν όλα τα θέματα στο Αιγαίο και προτείνει στις «διαφιλονικούμενες» περιοχές «να φτιάξουμε πλατφόρμες πετρελαίου και αυτές να γίνουν πλατφόρμες επίλυσης των διαφορών». «Ετσι, θα προκύψει πλούτος και αφθονία και για τις δύο χώρες. Συνεκμετάλλευση 50-50 του Αιγαίου», είπε χαρακτηριστικά.
Σε βάρος του λαού
Η υιοθέτηση τέτοιου είδους διευθετήσεων ενέχει θανάσιμους κινδύνους για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και το δικαίωμα της χώρας στην άμυνα, είτε με τη λύση της συνεκμετάλλευσης, είτε με τη λύση της χάραξης της υφαλοκρηπίδας με τρόπο που θα οδηγούσε σε περικύκλωση ελληνικών νησιών από τουρκική υφαλοκρηπίδα ή παρεμβολή τουρκικής υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στα ελληνικά νησιά και την ηπειρωτική Ελλάδα. Θα σημάνει πλήρη ανατροπή του στάτους που διαμορφώθηκε στο Αιγαίο μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1012-1913) και τη Συνθήκη της Λοζάνης (1923).
Αν ανάμεσα στα ελληνικά νησιά στήνονταν τουρκικές πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου ή φυσικού αερίου, αυτό θα συμπαρασύρει τον έλεγχο του εναέριου χώρου, την αρμοδιότητα έρευνας και διάσωσης, αλλά και το συνολικό επιχειρησιακό - στρατιωτικό έλεγχο της περιοχής αυτής, αφού η Τουρκία θα επικαλείται την προστασία και την ασφάλεια των «ζωτικών» της συμφερόντων. Ετσι, η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας θα δημιουργήσει νέα σύνορα στο Αιγαίο και θα αλλάξει το σημερινό «στάτους».
Αλλωστε, ήδη στο πλαίσιο της νέας δομής διοίκησης του ΝΑΤΟ που πρόσφατα συμφωνήθηκε, το Αιγαίο πλέον από άποψη στρατιωτική - επιχειρησιακού ελέγχου, υπάγεται κατευθείαν στα κεντρικά ΝΑΤΟικά στρατηγεία, που έχουν τον πρώτο λόγο και κατά περίπτωση μπορεί να αναθέτουν στην Ελλάδα ή την Τουρκία ρόλους ακόμα και σε περιοχές του ελληνικού FIR, περιοχές ζωτικής σημασίας για την άμυνα και του ηπειρωτικού κορμού της χώρας. Την ίδια ώρα, είναι γνωστή η τακτική των επιτελών του ΝΑΤΟ, που εξαιρούν ελληνικά νησιά και το θαλάσσιο χώρο τους ως αποστρατιωτικοποιημένα και με αμφισβητούμενο καθεστώς.
Τις ανησυχίες εντείνει το γεγονός ότι κριτήριο, οδηγός και καταλύτης για τις εξελίξεις και τις επιλογές που γίνονται είναι η δίψα των πολυεθνικών μονοπωλίων και της ντόπιας αστικής τάξης για εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων, αλλά και οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί στην ευρύτερη περιοχή, στο πλαίσιο του νέου στρατηγικού δόγματος του ΝΑΤΟ. Στην πραγματικότητα, αυτό που προωθείται είναι η επαναχάραξη συνόρων και η συρρίκνωση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων σε βυθό, θάλασσα και αέρα, με σοβαρές επιπτώσεις στην ίδια την άμυνα και την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας. Οι διευθετήσεις αυτές εμπεριέχουν το σπέρμα μελλοντικών εντάσεων που τροφοδοτούνται από τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.