NIKOS THEODORAKIS

NIKOS THEODORAKIS
«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν». (Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203)

MIKIS-radio

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

Το γέλιο βλάπτει σοβαρά τη μελαγχολία



«Να ζει κανείς ή να μη ζει»!
Ξεκίνησαν οι πρόβες σε πολλά θέατρα για τη νέα χειμερινή θεατρική σεζόν. Μέχρι στιγμής, σε σχέση με όσα τουλάχιστον ανακοινώθηκαν, φαίνεται να επικρατεί η κωμωδία, χωρίς να λείπουν βέβαια τα κλασικά και διαχρονικά έργα του παγκόσμιου δραματολογίου.
  • Η Θεατρική Διαδρομή θα παρουσιάσει το έργο του Καναδού Μόρις Πάνιτς «Η θεία κι εγώ», στο θέατρο«Βασιλάκου», από τις αρχές Οκτωβρίου. Είναι μια σύγχρονη μαύρη κωμωδία πάνω στο θέμα της ανθρώπινης μοναξιάς και της ανάγκης που γεννά για επικοινωνία και συντροφικότητα. Το έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια, με τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη και την Μπέτυ Βαλάση. Μετάφραση: Γιώργος Βάλαρης. Απόδοση: Αντώνης Γαλαίος. Σκηνικά - κοστούμια: Αναστασία Αρσένη. Φωτισμοί: Ανδρέας Μπέλης.
Ενας ιδιόρρυθμος ανιψιός (Χρήστος Χατζηπαναγιώτης) αναγκάζεται να επισκεφθεί και να συμβιώσει με την από χρόνια χαμένη υπερήλικη θεία του (Μπέτυ Βαλάση) λίγο προτού αυτή αναχωρήσει από τη ζωή. Το απρόσμενο αυτό ντουέτο περνά όλη την γκάμα των αισθημάτων και των καταστάσεων. Η κωμωδία διαδέχεται το δράμα, η εχθρότητα τη συμφιλίωση, σ' ένα σκηνικό παιχνίδι εκπλήξεων και ανατροπών, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. Είναι σα να παρακολουθεί κανείς μια ανελέητη πάλη μεταξύ δύο κολοσσιαίων μονομάχων, ένα απολαυστικό ρινγκ, πάνω σε όλα τα μεγάλα θέματα της ζωής.
  • Στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου «Αλμα», θα παρουσιαστεί το έργο του Αυγούστου Στρίντμπεργκ «Ο χορός του θανάτου», σε μετάφραση Ι. Ε. Χρυσάφη και σκηνοθεσία Ιωάννας Μιχαλακοπούλου με τους Γιώργο Μιχαλακόπουλο, Κατερίνα Μαραγκού, Νίκο Αλεξίου.
«Η θεία κι εγώ»
Σε ένα απομονωμένο νησάκι του αρχιπελάγους της Στοκχόλμης, ο λοχαγός Εντγκαρ (Γιώργος Μιχαλακόπουλος) και η γυναίκα του Αλίς, πρώην ηθοποιός (Κατερίνα Μαραγκού), «γιορτάζουν» τα 25 χρόνια του γάμου τους. Η πλήξη και οι συνεχείς αντιδικίες τους συνθέτουν τη μικρή τους «κόλαση», ενώ το σαρκαστικό τους χιούμορ είναι η μοναδική τους διέξοδος. Η εύθραυστη ισορροπία του ζευγαριού διαταράσσεται όταν ένα τρίτο πρόσωπο, ο Κουρτ (Νίκος Αλεξίου), ξάδελφος της Αλίς και φίλος του Εντγκαρ, εμφανίζεται για να κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι της αλληλοεξόντωσής τους, αλλά και της βαθύτερης ανάγκης τους να συνυπάρχουν.
  • Στη Β' σκηνή του θεάτρου «Αλμα» θα παρουσιαστεί από τα τέλη Οκτωβρίου το έργο του Νόελ Κάουαρντ «Ιδιωτικές ζωές», από το Θεατρικό Οργανισμό S.Τ.Ε.P. Το πιο γνωστό έργο του κορυφαίου Βρετανού θεατρικού συγγραφέα, που θίγει με κωμικό τρόπο τον παραλογισμό του έρωτα, σκηνοθετεί ο Πέτρος Φιλιππίδης. Μετάφραση - δραματουργική επεξεργασία: Πέτρος Φιλιππίδης, Χρήστος Σιμαρδάνης. Κοστούμια: Ιωάννα Τιμοθεάδου. Φωτισμοί: Μπάμπης Αρώνης.
Ο Ελιοτ (Τάσος Ιορδανίδης) και η Αμάντα (Θάλεια Ματίκα) χωρίζουν, παίρνουν διαζύγιο, παντρεύονται αντίστοιχα την Σίμπιλ (Νικολέτα Κοτσαηλίδου) και τον Βίκτορ (Ορέστης Τζιόβας) και φεύγουν για το μήνα του μέλιτος. Θα ξανασυναντηθούν, όμως, αφού και τα δύο ζευγάρια διαλέγουν το ίδιο μέρος και το ίδιο ξενοδοχείο. Αυτό θα αποτελέσει μια καλή αφορμή για να αναθερμανθεί η σχέση τους μέσα από μια σειρά κωμικοτραγικών και επικίνδυνων επεισοδίων, που θα ξεδιπλώσουν επί σκηνής ένα ξέφρενο ερωτικό γαϊτανάκι. Ο Νόελ Κάουαρντ, με την «κοφτερή» του πένα, σκιαγραφεί την ανθρώπινη σκληρότητα και ευαισθησία μέσα από το ιδιότυπο και υπεροπτικό χιούμορ του. «Μαστιγώνει» το συντηρητισμό και την υποκρισία και τολμά να πει πως ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στην προσωπική του ζωή.
  • Αρχισαν οι πρόβες για την εξαιρετικά επίκαιρη κωμωδία του Νιλ Σάιμον «Ο Φυλακισμένος της Διπλανής Πόρτας», που θα παρουσιαστεί από 6 Οκτωβρίου, στην καινούρια θεατρική στέγη του Γρηγόρη Βαλτινού στο θέατρο «Ιλίσια».
«Ο χορός του θανάτου»
Επειδή το γέλιο βλάπτει σοβαρά τη μελαγχολία των καιρών μας, ο Γρηγόρης Βαλτινός με θεατρική παρτενέρ την Κατερίνα Λέχου, με την οποία συνεργάζεται για πρώτη φορά, υπόσχονται άφθονο γέλιο με αφορμή τα προβλήματα που μας απασχολούν σήμερα: την αλλοπρόσαλλη ζωή στη μεγαλούπολη, τις οικογενειακές σχέσεις, την ερωτική αντιζηλία, την οικονομική ανασφάλεια, το θυμό και την αγανάκτηση που μας κατακλύζουν, όλα αυτά που μόνο το γέλιο μπορεί να τα ξορκίσει και να μας χαρίσει ξανά την αισιοδοξία. Μαζί τους και οι: Υβόννη Μαλτέζου, Κώστας Φλωκατούλας, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Φωτεινή Ντεμίρη, Στάθης Νικολαΐδης. Σκηνοθεσία - μετάφραση - μουσική επιμέλεια Γρηγόρη Βαλτινού, σκηνικά - κοστούμια Γιώργου Πάτσα και φωτισμοί Μελίνας Μάσχα.
  • Ο Θανάσης Παπαθανασίου και ο Μιχάλης Ρέππας διασκευάζουν και σκηνοθετούν την κωμωδία «Να ζει κανείς ή να μη ζει» του Nick Whitby, που γνωρίσαμε στον κινηματογράφο από τον Μελ Μπρουκς, στο θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη», με τους Κάτια Δανδουλάκη, Παύλο Χαϊκάλη, Γιάννη Τσιμιτσέλη, Τάσο Κωστή, Μαρία Κανελλοπούλου, Χριστίνα Τσάφου, Σπύρο Μεριανό, Πρόδρομο Τουσουνίδη. Σκηνικά: Αντώνης Δαγκλίδης. Κοστούμια: Εβελυν Σιούπη. Στίχοι - Μουσική: Αφροδίτη Μάνου. Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη.
Πολωνία 1941. Γερμανική Κατοχή. Μια διάσημη ηθοποιός (Κάτια Δανδουλάκη) απατά τον άντρα της (Παύλος Χαϊκάλης) με έναν πολύ νεότερό της αντιστασιακό (Γιάννης Τσιμιτσέλης). Μια ερωτική φάρσα στήνεται στα παρασκήνια ενός θιάσου του μουσικού θεάτρου. Ο αταίριαστος έρωτας της ώριμης πρωταγωνίστριας και του νεαρού αντιστασιακού είναι ένα από τα κλασικά θέματα της ροζ φάρσας. Μόνο που το ροζ αρχίζει να σκουραίνει επικίνδυνα, όταν στα γρανάζια της φάρσας πιάνονται ένας Γερμανός στρατηγός (Τάσος Κωστής) μαζί με την αυστηρή γραμματέα του (Μαρία Κανελλοπούλου) και τον ηλίθιο υπασπιστή του (Σπύρος Μεριανός), μια διπλή κατάσκοπος (Χριστίνα Τσάφου) και ο μακιγιέρ της πρωταγωνίστριας (Πρόδρομος Τοσουνίδης). Το ετερόκλητο αυτό πλήθος μπλέκεται σε έναν τυφώνα από συμπτώσεις, ανατροπές και μεταμφιέσεις, όπου συγχέονται οι ρόλοι και χάνονται τα όρια ανάμεσα στα στρατόπεδα των Πολωνών αντιστασιακών και των κατακτητών τους. Μουσικά νούμερα και αγωνιώδεις καταδιώξεις, λαμπερές τουαλέτες και οπλοπολυβόλα, θεατρίνοι και Ες - Ες γίνονται ένα κουβάρι για να νικήσει στο τέλος η ομάδα των θεατρίνων. Γιατί το θέατρο - και ειδικά το ελαφρύ θέατρο - είναι μια μεγάλη κατάφαση στη ζωή. Οταν η Ιστορία στήνει μια τόσο φρικαλέα φάρσα όσο ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, το θέατρο απαντά με το βροντερό γέλιο της φαρσοκωμωδίας. Εδώ, βέβαια, κάποιος μπορεί να ρωτήσει «μπορεί το γέλιο να νικήσει τα τανκς;» Ο Μελ Μπρουκς με το έργο του «Να ζει κανείς ή να μην ζει» απαντά: Ναι.
  • Η επιθεώρηση των Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου «Ζείτε παίδες Ελλήνων;»ανεβαίνει το φθινόπωρο στο θέατρο «Λαμπέτη», με την Σοφία Φιλιππίδου και τους Κώστα Κόκλα, Ρένια Λουϊζίδου, Αβα Γαλανοπούλου, Μπέσυ Μάλφα, Σωτήρη Καλυβάτση.
«Ο Φυλακισμένος της Διπλανής Πόρτας»
«Ζείτε παίδες Ελλήνων; Κι αν ζείτε... λύστε μας μια απορία», λένε οι συγγραφείς... «Πώς φτάσαμε ως εδώ; Τι έφταιξε; Η κακιά μας η μοίρα; Το κακό μας το ριζικό; Το κεφάλι μας; Το ζώδιό μας; Ο Αρης ο ανάδρομος; Τα λάθη μας... Μάλλον φταίει ότι η λαμπρή ιστορία της Ελλάδας είναι αντιστρόφως ανάλογη της μνήμης μας (ίσως και του μέλλοντός μας), είναι κοντή και μικρή. Ξεχάσαμε τι ζήσαμε, τι ανεχτήκαμε, σε τι μπλέξαμε, πόσο άδικα φερθήκαμε στον εαυτό μας, σ' αυτήν τη χώρα και στους γύρω μας και κυρίως πώς αφήσαμε να μας πατρονάρουν «φίλοι» και εχθροί οδηγώντας μας στο οδυνηρό σήμερα».
  • Η Σμαράγδα Καρύδη, η Αριέττα Μουτούση, η Βίκυ Σταυροπούλου και ο Αντώνης Φραγκάκης καταφτάνουν το φθινόπωρο στο θέατρο «Μικρό Παλλάς» στην παράσταση «Γυναίκες στα Πρόθυρα Νευρικής Κρίσης», μια ξεκαρδιστική φάρσα των Jeffrey Lane και David Yazbek, βασισμένη στην ομώνυμη ταινία του Pedro Almodovar. Το έργο διαδραματίζεται μέσα σ' ένα 48ωρο στη Μαδρίτη και αφηγείται τις ιστορίες διαφόρων γυναικών που οι σχέσεις τους με τους άντρες, τις οδηγούν σε μια δίνη έρωτα, πάθους και πλήρους σύγχυσης... Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιάννης Κακλέας. Η απόδοση είναι του Θοδωρή Πετρόπουλου και τα σκηνικά σχεδίασε ο Μανόλης Παντελιδάκης.