NIKOS THEODORAKIS

NIKOS THEODORAKIS
«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν». (Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203)

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Δηλητηριάζει το λαό με την αστική προπαγάνδα


Επικαλείται οικονομολόγους, που ζητάνε πιο ισχυρή πολιτικά ΕΕ για να σωθεί το ευρώ
Τα επιχειρήματα τμημάτων του διεθνούς κεφαλαίου υιοθετεί ευθέως η ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, επιβεβαιώνοντας την προσήλωσή της στην αστική διαχείριση και την αγωνία της να διασωθεί η Ευρωζώνη. Μιλώντας χθες στον ρ/σ «Real», ο Αλ.
Τσίπρας δήλωσε ότι «...δεν τα λέμε πλέον μόνον εμείς, διάβαζα τη συνέντευξη του νομπελίστα κ. Κρούγκμαν στη γερμανική Handesblat προχτές, ο οποίος έλεγε, ή θα αλλάξει αυτή η νεοφιλελεύθερη δογματική επιμονή που απαγορεύει στην ΕΚΤ να τυπώσει χρήμα και να δανείσει χαμηλότοκα τα κράτη που έχουν ανάγκη, ή θα διαλυθεί η Ευρωζώνη».
Τέτοιου είδους προτάσεις εντάσσονται στο πλαίσιο της διαχείρισης της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου και όχι των λαών, οι οποίοι, είτε με επεκτατική, είτε με περιοριστική διαχείριση, βρίσκονται σταθερά στη γωνία, όσο κουμάντο κάνουν τα μονοπώλια. Οσο χρήμα κι αν τυπωθεί, όσο χαμηλό κι αν είναι το επιτόκιο δανεισμού των καπιταλιστικών κρατών, αυτός που θα μπουκώσει θα είναι και πάλι το κεφάλαιο, όπως γινόταν και την περίοδο της ανάπτυξης, ή όπως γίνεται σήμερα σε χώρες που «κόβουν» χρήμα, όπως οι ΗΠΑ.
Αποκρύπτοντας αυτήν την πραγματικότητα ο Αλ. Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι «το πρόβλημα είναι η αρχιτεκτονική πάνω στην οποία δομήθηκε η νομισματική ενοποίηση, η αρχιτεκτονική του ευρώ, ότι έχουμε μία ΕΕ που έχει κοινό νόμισμα χωρίς κεντρική τράπεζα (...) που δεν έχει τη δυνατότητα να τυπώσει χρήμα». Πρόκειται για θέση που συνηγορεί υπέρ της ισχυροποίησης της ευρωενωσιακής λυκοσυμμαχίας και συγχρόνως αποσιωπά τη φύση της κρίσης και την έντασή της που επιτείνεται από τις τεράστιες αντιθέσεις και ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΕ.
Για μια ακόμα φορά, ο Αλ. Τσίπρας επιχείρησε να εξωραΐσει το ρόλο της ΝΔ, διερωτώμενος για το κόμμα που συγκυβερνά και έχει διακηρύξει ότι θα υπερψηφίσει τη δανειακή σύμβαση: «Το πιο ουσιαστικό δεν είναι το αν θα υπογράψει ο κ. Σαμαράς για να διαπράξει το έγκλημα, αλλά αν θα το διαπράξει τελικά το έγκλημα, δηλαδή αν θα ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση»!
Επιφανειακή ήταν και η κριτική προς την κυβέρνηση Παπαδήμου, που ενσαρκώνει το μαύρο μέτωπο του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, χαρακτηρίζοντάς την απλά και μόνο «ένα τέχνασμα προκειμένου να αποτραπεί η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία από τα δυο κόμματα εξουσίας που βλέπουν τα ποσοστά τους να συρρικνώνονται».
Απαράβατο το αστικό Δίκαιο
Αξίζει να σημειωθεί, καθώς είναι ενδεικτική του σεβασμού με τον οποίο ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει το πλαίσιο που διαμορφώνει η ασκούμενη προς όφελος της άρχουσας τάξης πολιτική, η δήλωσή του πως αν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση, απ' τη στιγμή που αυτή αναφέρεται στο αγγλοσαξονικό Δίκαιο που προστατεύει τους πιστωτές, τότε η χώρα δεσμεύεται να τους ικανοποιήσει στο διηνεκές και ανεξάρτητα των εξελίξεων! Ουσιαστικά, ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αμφισβήτησε στο λαό το δικαίωμα να καθορίσει ο ίδιος με την πάλη του και με άλλη εξουσία την πορεία των πραγμάτων, λέγοντας:
«Εάν ήταν στο δικό μας Δίκαιο, θα είχε τη δυνατότητα το ελληνικό Δημόσιο (...) να προστατεύσει τη χώρα από τις πιθανές αξιώσεις των πιστωτών μας έναντι της δημόσιας περιουσίας στη χειρότερη δυνατή εξέλιξη, αν δηλαδή βγαίναμε από την Ευρωζώνη, αν διαλυόταν η Ευρωζώνη, αν πηγαίναμε σε χρεοκοπία. Αυτά τα χρήματα τα οποία έχουμε δανειστεί δεν θα έχουμε τη δυνατότητα να τα αποπληρώσουμε, θα πρέπει να πάμε σε μια μονομερή αναδιάρθρωση, οι όροι όμως που θα επιβληθούν μετά τη μονομερή αυτή αναδιάρθρωση θα είναι ιδιαίτερα σκληροί αν περάσουμε στο αγγλοσαξονικό Δίκαιο. Θα μας ζητάνε εμπράγματες εγγυήσεις».