NIKOS THEODORAKIS

NIKOS THEODORAKIS
«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν». (Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203)

MIKIS-radio

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Μην ταλαντεύεστε μπροστά στα ηττοπαθή κηρύγματα ότι ο λαός δεν έχει ελπίδα να νικήσει. Η εναλλακτική πολιτική μας πρόταση δεν είναι για τη "δευτέρα παρουσία"


Αυτή η λογική θα σας οδηγήσει σε ήττα και βάσανα σήμερα.
Η εναλλακτική πολιτική μας πρόταση δεν είναι για τη "δευτέρα παρουσία", όπως λένε, είναι θέμα του λαού να αποφασίσει. Η θέση του Συνασπισμού ότι η ΕΕ θα αλλάξει και ο καπιταλισμός θα γίνει ανθρώπινος είναι θέση που ούτε στη "δευτέρα παρουσία" θα γίνει, γιατί στο κάτω κάτω δεν υπάρχει "δευτέρα παρουσία".
Το εκλογικό αποτέλεσμα έδειξε αυτό που εμείς ξέραμε και δεν χρειάζονταν οι εκλογές για να το δείξουν, ότι το μεγαλύτερο μέρος του λαού αγανακτεί
και καταδικάζει, δεν έχει όμως αποφασίσει ακόμα, την υποχρεωτική, από τα πράγματα - αναμέτρηση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ.
Με τα σημερινά δεδομένα υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία ιστορικής σημασίας.
Να δώσετε δύναμη στο ΚΚΕ στην εκλογική κάλπη, και την άλλη μέρα στα όργανα του κινήματος, στους κοινωνικούς αγώνες.
Προσέξτε πολύ! Εχουν στόχο τη μείωση της δύναμης του ΚΚΕ. Διαστρεβλώνουν τι υποστηρίζει και γιατί παλεύει το ΚΚΕ.
Η επίθεση στο ΚΚΕ γίνεται γιατί αρνείται να μαντρωθεί σε μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης σε βάρος του λαού και των παραγωγικών αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας.
Η συμμετοχή του ΚΚΕ - αν υπέκυπτε στις πιέσεις - θα ήταν ταφόπλακα για το εργατικό λαϊκό κίνημα, για την κοινωνική συμμαχία, για το δίκιο του λαού. Ξεκαθαρίζουμε για άλλη μια φορά:
Η αστική τάξη δεν ενοχλείται καθόλου από ένα ΚΚΕ με ανεβασμένα εκλογικά ποσοστά, όταν θέτει τη δύναμή του στην υπηρεσία του συστήματος, ειδικά τώρα που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έπαθαν νίλα. Αφού όμως το ΚΚΕ αρνείται να υποταχθεί τότε επιδιώκουν να το ρίξουν όσο γίνεται πιο κάτω. Αυτό αποτελεί τιμωρία και καταδίκη του λαού!
Σκεφθείτε μια κατ' όνομα αριστερή κυβέρνηση με συμμετοχή του ΚΚΕ να συμφωνεί με όλες τις γενικές αποφάσεις της ΕΕ, π.χ. τη στρατηγική της ως το 2020, το μνημόνιο των μνημονίων, τη Συνθήκη του Μάαστριχτ με την οποία χαράχτηκε η στρατηγική μακράς πνοής και η οποία προβλέπει ό,τι υπάρχει στο μνημόνιο και στη δανειακή συνθήκη: Για τις εργασιακές σχέσεις, τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, τους μονοπωλιακούς ομίλους, την κοινωνική πολιτική. Τέτοια μέτρα άρχισαν να παίρνονται πριν την κρίση. Με το ξέσπασμα της κρίσης επιταχύνθηκαν.
Σκεφτείτε να συμμετέχει το ΚΚΕ σε μια κυβέρνηση και να υποδέχεται την τρόικα, να ακούει τον κ. Ράινχεμπαχ, τους διάφορους κηδεμόνες των υπουργείων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα απαλλάξει την Ελλάδα από την τρόικα. Μόνο με αποδέσμευση γλυτώνεις...
Δεν θα σβήσουν τη λαϊκή ελπίδα! Δεν θα πετύχουν τα σχέδια του συστήματος κατά του ΚΚΕ.
Στην πρόσφατη προεκλογική περίοδο, θα το προσέξατε και εσείς, μπήκε προς το παρόν στο ράφι η αντικομμουνιστική εκστρατεία που έγινε το 2007 και το 2009. Τότε που όλοι χτυπούσαν το ΚΚΕ για τις δήθεν μετοχές στο ΓΕΡΜΑΝΟ, για κόμμα που έχει γιγάντιες κερδοφόρες επιχειρήσεις στην ιδιοκτησία του, για κόμμα που αρνείται τον έλεγχο των οικονομικών του κλπ. Τότε επέλεξαν με τη βοήθεια του καρατζαφερισμού να πλήξουν το ηθικό ανάστημα του Κόμματος.
Τώρα άλλαξαν βιολί, άρπαξαν την ευκαιρία της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία και "ενότητα της αριστεράς" σε συνθήκες που η κλασική δικομματική εναλλαγή έφαγε τα ψωμιά της.
Προεκλογικά και μετεκλογικά στα δημοσιογραφικά τραπέζια ακούμε υποκριτικούς επαίνους, ότι ξεχωρίζουμε για τη συνέπεια και σταθερότητά μας, ότι είμαστε σοβαρό κόμμα. Ταυτόχρονα, πότε ανοικτά και πότε με πονηρά μισόλογα, μας κατηγορούν ως ένα κόμμα που τάχα "ζει στον κόσμο του"...
Εμείς τους απαντάμε ότι σ' αυτήν την περίπτωση θα γυρίζαμε την πλάτη μας στην κοινωνία. Σας απαντάμε: "Στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε, συνένοχους στο φόνο του λαού δεν θα μας έχετε!"...
Εκατοντάδες χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι, φτωχοί επαγγελματίες και αγρότες, νέοι που σπουδάζουν, μας γνώρισαν από πρώτο χέρι, πρόσωπο με πρόσωπο στους τόπους δουλειάς, στις λαϊκές γειτονιές, στην ύπαιθρο. Αυτοί ξέρουν, ανεξάρτητα αν μας ψηφίζουν ή όχι, αν είμαστε μαζί τους ή όχι. Αλλωστε τα δημοσιογραφικά επιτελεία έχουν φροντίσει να αναδείξουν το ρόλο του Κόμματος στους αγώνες, έστω και μέσα από τις εχθρικές τους βολές. Δεν υπάρχει αγώνας που έχει γίνει και να μην αναδειχθεί έστω και με υβριστικό τόνο ο ρόλος του ΚΚΕ.
Χιλιάδες εργαζόμενοι ξέρουν ότι μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ έχουν απολυθεί όχι για λόγους κρίσης της επιχείρησης, αλλά γιατί αγωνίστηκαν, έκαναν απεργία, πρωτοστάτησαν.
Τέτοια γεγονότα βέβαια δεν φθάνουν στα πολύωρα δελτία ειδήσεων, ούτε στις πολύωρες συζητήσεις, γιατί αυτά θεωρούνται εκτός ρεύματος, εκτός μόδας...