NIKOS THEODORAKIS

NIKOS THEODORAKIS
«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν». (Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203)

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΤΗΝ ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ



«Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!
Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!»
Αυτή η τελευταία φράση από το ποίημα «Τρία κόκκινα γράμματα» του Γ. Ρίτσου, που απήγγειλε ο ηθοποιός και υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ Παύλος Ορκόπουλος, ξεσήκωσε χτες το βράδυ τους χιλιάδες συγκεντρωμένους στον Πεδίον του Αρεως, στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ, με ομιλήτρια την ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος Αλ. Παπαρήγα.
«Εννιά δεκαετίες αγώνα και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία», ήταν η απάντηση που ήρθε με μια φωνή από τα στόματα των χιλιάδων λαϊκών ανθρώπων, εργαζομένων, σπουδαστών της Αθήνας.
Η χτεσινή συγκλονιστική συγκέντρωση, μεγαλύτερη ακόμα κι απ' αυτή που διοργάνωσε το ΚΚΕ στο ίδιο μέρος πριν τις εκλογές της 6ης Μάη, με ιδιαίτερα μαζική την παρουσία της νεολαίας και των εργαζομένων, δήλωσε την ακλόνητη αποφασιστικότητα των κομμουνιστών, των φίλων και των ψηφοφόρων του ΚΚΕ να παλέψουν μέχρι την τελευταία ώρα για δυνατό ΚΚΕ στην κάλπη κι από τις 18 του Ιούνη να είναι με μεγαλύτερο πείσμα και αποφασιστικότητα μπροστά σε κάθε μάχη του λαού. «Εργατιά προχώρα, τώρα μια γροθιά, γκρέμισε μνημόνια και αφεντικά», ήταν το σύνθημα που ακούστηκε χτες ξανά και ξανά.
Χτες το βράδυ, οι κόκκινες σημαίες σηκώθηκαν ακόμα πιο ψηλά. Οι φωνές και τα συνθήματα ακούστηκαν ακόμα πιο δυνατά. Κόντρα στο ρεύμα της υποταγής, του φόβου και του εφησυχασμού, που θέλει το λαό στη γωνία.
Οταν οι προσυγκεντρώσεις έφτασαν από τους τρεις κεντρικούς δρόμους και συναντήθηκαν μπροστά από την εξέδρα, η ατμόσφαιρα πλημμύρισε αγωνιστική αισιοδοξία: «ΚΚΕ δυνατό η ελπίδα είναι εδώ».
Στη χτεσινή συγκέντρωση διαβάστηκε κείμενο, με μήνυμα αλληλεγγύης στον αγώνα του ΚΚΕ για να μην πληρώσει την καπιταλιστική κρίση ο λαός, από 54 Κομμουνιστικά Κόμματα από 43 συνολικά χώρες του κόσμου. Το κείμενο, και τα κόμματα που το υπογράφουν, δημοσιεύεται ολόκληρο στη σελίδα 7 του σημερινού «Ριζοσπάστη».
Το βήμα εμπρός του λαού κρίνεται και από την εκλογική δύναμη του ΚΚΕ
Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος, χτες βράδυ, στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση στο Πεδίον του Αρεως, στην Αθήνα
«Αυτή η συγκέντρωση δείχνει την αποφασιστικότητα των κομμουνιστών, των φίλων του Κόμματος για ισχυρό ΚΚΕ στην Βουλή και στο λαό. Αποδείχνει ότι υπάρχει και θα υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη δυναμική πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα. Υπάρχει η δύναμη και πρέπει να στηριχθεί περισσότερο, να γίνει πιο γερή ώστε να μη νικήσει το ρεύμα του φόβου, της αυταπάτης, γιατί η 18η Ιούνη, οι επόμενες μέρες, μήνες θα είναι εξαιρετικά κρίσιμοι για το λαό.
Εργάτη, άνεργε, αυτοαπασχολούμενε, νέα, αγρότη, συνταξιούχοι, γυναίκες,
Εμπρός για ισχυρό ΚΚΕ στην Βουλή και στο λαό.
Ακυρώστε τα σχέδια των εκμεταλλευτών και των κομμάτων τους, που θέλουν να αποδυναμώσουν, ακόμα και να απαλλαγούν από το ΚΚΕ. Για πιο ισχυρό ταξικό κίνημα στους τόπους δουλειάς, σε όλους τους κλάδους, στις συνοικίες, στα χωριά. Για να βάλουμε εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική και να νικήσει ο λαός. Που σημαίνει να απαλλαγεί οριστικά από το ζυγό των μονοπωλίων και της ΕΕ. Αυτό είναι πραγματική νίκη και απελευθέρωση του λαού.
Ισχυρό ΚΚΕ, το έμπειρο κόμμα που μπορεί στηριγμένο στον οργανωμένο λαό να βάλει στο κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο το φασιστικό μόρφωμα της "Χρυσής Αυγής". Θα αντιπαλέψει τα σχέδια της άρχουσας τάξης να το χρησιμοποιήσει για να εξισώσει τον φασισμό με τον κομμουνισμό, μια εξίσωση που στρέφεται κατά του λαού και όχι μόνο κατά του ΚΚΕ.

Σήμερα σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, ετοιμασίας ενός νέου γύρου πολέμου κατά της Συρίας, του Ιράν, χρειάζεται πολύ περισσότερο ένα ισχυρό ΚΚΕ στο λαό και στην Βουλή.
Ο λαός έχει ζήσει αρκετές φορές σε κλίμα ανάτασης, ελπίδας ότι θα γίνει η πολυπόθητη αλλαγή στον τόπο, από μια νέα κυβέρνηση, από ένα νέο κυβερνητικό σχήμα. Και έχουν επίσης πολλές φορές διαψευστεί οικτρά οι ελπίδες που στήριξε σ' αυτά.
Ο λαός με την πάλη του, κατάφερε να αποσπάσει ορισμένες κατακτήσεις. Εμείς ως Κόμμα και ο λαός έχουμε πείρα στο να αποσπώνται και να περιφρουρούνται οι κατακτήσεις οι οποίες όμως άρχισαν να ανατρέπονται με την συνθήκη του Μάαστριχτ και την ένταξη στην ΟΝΕ. Το ΚΚΕ δεν έλειψε από κανένα αγώνα, μικρότερο ή μεγαλύτερο.
Ο λαός σήμερα έχει πολλές αποδείξεις για να βγάλει το συμπέρασμα ότι το κλίμα της ελπίδας δεν αντιστοιχεί πάντα στις πραγματικές εξελίξεις. Να θυμίσουμε ακόμα ότι η απογοήτευση από τα μεγάλα λόγια συνήθως οδηγούν σε συντηρητική αναδίπλωση.
Το λέμε στο παρά πέντε της νέας εκλογικής αναμέτρησης, καθώς υπάρχει κίνδυνος, αντί να γίνει ένα βήμα εμπρός να υπάρξει ένα βήμα πίσω. Το βήμα εμπρός κρίνεται και από την εκλογική δύναμη του ΚΚΕ.
Και αυτοί που θέλουν να θωρακίσουν την ανταγωνιστικότητα του ευρώ, άλλα και εκείνοι που θέλουν την διάλυσή του για λογαριασμό του κεφαλαίου, έχουν κάθε συμφέρον να θέλουν μια αδύναμη, παραιτημένη πρωτοπορία.
Δεν υποχωρούμε, δεν λυγίζουμε
Μια είναι η απάντηση. Οσα και να κάνουν δεν υποχωρούμε. Δεν λυγίζουμε. Πάμε κόντρα στο ρεύμα της υποταγής. Δεν θα αλλάξουν την ζωή του λαού, η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερά. Ο λαός πρέπει να μείνει όρθιος, να οργανωθεί, να αντεπιτεθεί, με εμπνευστή το ΚΚΕ, τις ριζοσπαστικές δυνάμεις που δρούμε μαζί. Οι επίδοξοι σωτήρες θα διαψεύσουν τις ελπίδες του λαού.

Την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τους ξέρουμε, ο λαός τους έχει δοκιμάσει, δεν άλλαξαν παρά την ήττα στις εκλογές του Μαΐου, δεν θα αλλάξουν ούτε στις 18 Ιουνίου.
Είμαστε υποχρεωμένοι να προειδοποιήσουμε ότι δεν πρέπει να έχετε εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και αν η άνοδός του γέννησε νέες ελπίδες.
Σας το λέμε με το χέρι στην καρδιά, αν και ξέρουμε ότι αρκετοί εργαζόμενοι επιμένουν στις επιφυλάξεις τους. Αν επιμείνουν και στην κάλπη πολύ σύντομα θα μας θυμηθούν.
Το σύνθημα "απόψε πεθαίνει η δεξιά" του 1981 έχει αντικατασταθεί από το συριζαίικο σύνθημα "πέθανε ο δικομματισμός, ήλθε η ώρα της αριστεράς". Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει την πιθανή έλευσή του στην κυβέρνηση ως ειρηνική επανάσταση, ως κοσμογονία σαν να μην υπάρχει κρίση και αβέβαιες αντικειμενικά εξελίξεις. Δεν τις βλέπει, ή δεν θέλει να τις δει;
Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος του ΣΕΒ, κατά την διάρκεια των διερευνητικών εντολών, δήλωσε ότι μπορεί και πρέπει να γίνει κυβέρνηση με την συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι με άλλη γλώσσα μιλάει στο λαό, με άλλη γλώσσα μιλά με τους πρεσβευτές των χωρών του G20.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, με εξαιρετικά αλαζονικό ύφος έφθασε να παραλληλίσει το κίνημα της Εθνικής Αντίστασης, το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ που πάλεψαν την πείνα, που έδωσαν τη μάχη της σοδειάς και απελευθέρωσαν την Ελλάδα, με τον ενδεχόμενο σχηματισμό της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που αλλάζει τις θέσεις του σαν τα πουκάμισα και δεν πρόκειται να απαλλάξει την Ελλάδα από τα δεινά της κρίσης και της καπιταλιστικής ανάπτυξης με λιτότητα και μόνιμη, παρατεταμένη ανεργία.

Ποντάρουν όλα τα κόμματα στους νέους και τις νέες, ότι με την βοήθεια του σόου, του μάρκετινγκ, αλλά και του αντικομμουνισμού, ότι θα καταφέρουν να πάρουν την ψήφο τους. Το αστικό πολιτικό σύστημα σάπισε για τα καλά, το νέο είναι η ανατροπή του εκ βάθρων. Σ' αυτό το δρόμο θα συναντηθούμε με τους νέους και τις νέες, σ' αυτό το δρόμο υπάρχει ελπίδα.
Αναλογιστείτε: Δεν διανύουμε περίοδο καπιταλιστικής ανάπτυξης, όπως την ζήσαμε στα χρόνια της μεταπολίτευσης, διανύουμε περίοδο βαθιάς οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα και στην Ευρωζώνη, πράγμα που σημαίνει ότι ένα βήμα πίσω στην κάλπη μπορεί να οδηγήσει το λαό σε πισωγύρισμα, σε ήττα. Ο καπιταλισμός στην Ευρώπη ό,τι έδωσε τώρα θα το παίρνει, θα το ξαναπαίρνει. Είναι σε παρακμή.
Το πραγματικό δίλημμα για το λαό
Λαϊκή αντεπίθεση ή εσωτερική υποτίμηση και χρεοκοπία. Αυτό είναι το πραγματικό δίλημμα για το λαό.
Προειδοποιούμε τι μπορεί να συμβεί ώστε να έχει ο λαός την απαραίτητη προετοιμασία να παρέμβει, να μη χάσει πολύτιμο χρόνο, και προ παντός να μη καταληφθεί ούτε από φοβία ούτε από επικίνδυνες αυταπάτες.
Πρώτο ενδεχόμενο: Να δρομολογηθούν και τελικά να συμφωνηθούν υπερεξουσίες στην Κομισιόν ώστε να εφαρμοσθεί ακόμα πιο αποτελεσματικά και ενιαία για τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης η αντιλαϊκή κοινοτική στρατηγική, σχετικά με μισθούς, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα, φορολογικό, εξωτερική πολιτική. Υπερεξουσίες που θωρακίζουν το αστικό πολιτικό σύστημα κάθε χώρας απέναντι στο λαϊκό κίνημα, στοχεύουν στον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών καπιταλιστικών κολοσσών.

Δεύτερο ενδεχόμενο: Να δυναμώσουνφυγόκεντρες δυνάμεις που έχουν βάση, αφού μεγαλώνει η απόκλιση των συμφερόντων του γερμανικού, του γαλλικού, του ιταλικού, του ισπανικού μεγάλου κεφαλαίου, καθώς βαθαίνουν οι συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης.
Επομένως είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να οδηγηθεί η Ελλάδα σε αποχώρηση απ' τη σημερινή Ευρωζώνη.
Λαϊκή Αντεπίθεση δεν σημαίνει απλώς αγώνες. Αλλά κοινωνικοπολιτική συμμαχία ως κίνημα που θα εκφράζεται στην οργάνωση στους τόπους δουλειάς, λαϊκή συμμαχία με άμεση δράση για τα πιεστικά προβλήματα, με αίτημα την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο. Πάλη για φιλολαϊκή διέξοδο που αυτή ταυτίζεται με την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, δηλαδή με το λαό στην εξουσία.
Ακόμα και αν σχηματισθεί ισχυρή κυβέρνηση με πυρήνα την ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως και αν ονομάζεται, οικουμενική ή εθνικού στόχου, η πολιτική ρευστότητα θα δυναμώσει, οι κυβερνήσεις θα ανεβοκατεβαίνουν, πιθανόν δύσκολα να σχηματίζονται. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να φοβηθούν την πολιτική αδυναμία του συστήματος κάτω από την δική του παρέμβαση. Αντίθετα θα πρέπει ο λαός να ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις, να βγουν νέες δυνάμεις στο προσκήνιο.
Ο Παύλος Ορκόπουλος απαγγέλλει το ποίημα του Γ. Ρίτσου «Κάπα Κάπα Εψιλον»
Ολα τα κόμματα, από την ΝΔ ως τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι δεσμευμένα απέναντι στην ΕΕ και θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει μεγάλα λόγια για το μνημόνιο, τώρα ξέχασε την ακύρωση που υποστήριζε ως τις 6 Μαΐου και δηλώνει ότι θα το καταγγείλει πολιτικά και όχι νομικά. Αποδέχεται το χρέος αφού θα διαπραγματευθεί τη δανειακή σύμβαση και δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι "πάση θυσία" η χώρα πρέπει να μείνει στην ΕΕ και το ευρώ. Που σημαίνει μισθοί και συντάξεις πείνας, μνημονιακοί φόροι, βαρβαρότητα στις εργασιακές σχέσεις, μεγάλη ανεργία.
Αυτά τα εγγυώνται επίσημα οι κύριοι Σαμαράς και Τσίπρας. Εχουν πολλά να δούνε τα μάτια μας μετά τις εκλογές.
Από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ τόνισε ότι ο διαχωρισμός "μνημονιακών" και "αντιμνημονιακών" είναι παραπλανητικός. Ευθύνεται η καπιταλιστική κρίση, αυτή έφερε το μνημόνιο, και όχι το ανάποδο. Τα αντιλαϊκά μέτρα που υλοποιούνται σήμερα όχι μόνο ενάντια στον ελληνικό λαό αλλά και σε άλλους, με μνημόνια ή χωρίς, έχουν αποφασιστεί από τις Συνόδους της ΕΕ, από τη στρατηγική της ΕΕ μέχρι το 2020. Φιλολαϊκή ανάπτυξη μέσα στην ΕΕ δε γίνεται. Αυτό το μαρτυρά η κρίση που ξέσπασε στην Ευρωζώνη.
Επιλογή για διαχείριση ο ΣΥΡΙΖΑ
Καλούμε το λαό να δει καθαρά αυτό που συντελείται μπροστά στα μάτια του.
Η άρχουσα τάξη με ένα τμήμα του πολιτικού κατεστημένου, καθώς συνειδητοποιεί ότι το δίδυμο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν έχει πέραση πια, τρέχει και δε φθάνει για να διαμορφώσει ένα νέο παραπλανητικό για το λαό πολιτικό σκηνικό. Ηδη κτίζεται με γρήγορους ρυθμούς ένας νέος διπολισμός, με παλιά υλικά, ανάμεσα σε μια κεντροδεξιά παράταξη με πυρήνα τη ΝΔ και μια κεντροαριστερή παράταξη με πυρήνα αρχικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Η άρχουσα τάξη δεν θέλει να συντριβεί η σοσιαλδημοκρατία, καθώς έχει δώσει πετυχημένες εξετάσεις ως σήμερα στην άμβλυνση του ριζοσπαστισμού, στο κουμαντάρισμα του κινήματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλεγεί λόγω της στρατηγικής του ως εναλλακτική λύση στην κυβερνητική διαχείριση. Οπως προηγούμενα είχαν επιλέξει το ΠΑΣΟΚ.
Το ΚΚΕ δεν μπορεί να πάρει την ευθύνη να στηρίξει ένα νέο ΠΑΣΟΚ, να εξαπατηθεί ο εργαζόμενος λαός για μια ακόμη φορά.
Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ προς το ΚΚΕ γίνεται μόνο για ψηφοθηρία, αφού μας χωρίζει ουσιαστική προγραμματική διαφορά που δεν αφορά μόνο την προοπτική, αλλά και το παρόν. Την ίδια ώρα που καλεί δήθεν για συνεργασία, στελέχη του διαδίδουν δεξιά και αριστερά ψέματα και φήμες για το ΚΚΕ, για τη γραμμή του, την πολιτική του. Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει σύμμαχό του το ΚΚΕ. Επιθυμεί ΚΚΕ αποδυναμωμένο και μάλιστα με συμμετοχή στην κυβέρνηση για να μη βγάζει άχνα.
Το ίδιο έκανε και το ΠΑΣΟΚ που ήθελε αδύναμο ΚΚΕ, ειδικά όταν άρχισε να εγκαταλείπει τα σοσιαλιστικά συνθήματα και αναδεικνυόταν σε κόμμα εξουσίας του κεφαλαίου.
Θυμίζουμε την πείρα της περιόδου '90-'91 όταν έγινε προσπάθεια από τις ίδιες δυνάμεις, τα ίδια πρόσωπα να αυτοδιαλυθεί το ΚΚΕ και να διαχυθεί στον τότε Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου.
Το ΚΚΕ δεν έχει καμία θέση σε κυβερνήσεις που δεν θα ανακουφίσουν το λαό από τα οξυμένα προβλήματα, που δεν οδηγούν σε φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.
Καλούμε το λαό να προβληματιστεί για το ότι κρατάμε αυτή τη στάση αν και ασκείται μεγάλη πίεση προς το ΚΚΕ. Μας θέλουν σε μια τέτοια κυβέρνηση για να λένε στο λαό μετά τις εκλογές: Μέχρι και το ΚΚΕ έβαλε νερό στο κρασί του, μη ζητάς πολλά τώρα.
Δεν φιλοδοξούμε να είμαστε αντιπολίτευση για πάντα, θα είμαστε όσο χρόνο χρειάζεται, μέχρι να γίνει ο λαός πραγματικός πρωταγωνιστής, ώστε να κατακτηθεί από το λαό η δική του εξουσία.
Ο δρόμος της αντιπολίτευσης, όσο χρειαστεί, δεν είναι καθόλου εύκολος δρόμος, ούτε χωρίς ευθύνες. Απαιτούνται θυσίες, ηρωισμός, αλλά και μέγιστη πολιτική ικανότητα, ιδιαίτερα σε κρίσιμες στιγμές όπου το Κόμμα οφείλει να αναλαμβάνει μεγάλες ιστορικές πρωτοβουλίες. Η ικανότητα να εκπληρώνει το Κόμμα την ιστορική του ευθύνη κατακτιέται μέσα στον καθημερινό αγώνα, βήμα το βήμα, με όπλο και την πολύτιμη ιστορική μας πείρα.
Το ΚΚΕ καρδιά της εργατικής λαϊκής διακυβέρνησης

Στην εργατική λαϊκή διακυβέρνηση θα είμαστε η καρδιά, γιατί αυτή η διακυβέρνηση θα ανατρέψει τον υπέρτατο νόμο που είναι πάνω από οποιοδήποτε νόμο ψηφιστεί στη Βουλή, το νόμο του κέρδους.
Το ΚΚΕ υποστηρίζει το ενιαίο και αδιαίρετο τρίπτυχο: Αποδέσμευση της Ελλάδας από τη λυκοφωλιά της ΕΕ, μονομερή διαγραφή του κρατικού χρέους και λαϊκή εξουσία.
Η θέση αυτή σήμερα γίνεται περισσότερο επίκαιρη καθώς υπάρχει το ενδεχόμενο να εξετασθεί από την Κομισιόν η έξωση χωρών από την Ευρωζώνη και από την ΕΕ.
Αλλο πράγμα όμως να αποφασίσει ο λαός εθελοντικά να φύγει και να πάρει την ευθύνη στα χέρια του και άλλο να τον διώξουν κλοτσηδόν και να τον κρατούν στο χέρι με δάνεια, εξαγορές επιχειρήσεων, με υποθήκευση του πλούτου της χώρας.
Το ζήτημα της διαγραφής του χρέους δεν έχει καμία σχέση με το αίτημα για ρύθμιση του χρέους που εδώ και δύο χρόνια προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, για το διαχωρισμό του σε επαχθές και μη επαχθές.
Οι ίδιοι οι καπιταλιστές τον πρόλαβαν με το κούρεμα 21% αρχικά και μετά σε ποσοστό 50%, ενώ την ίδια ώρα έδεσαν το λαό με νέο δάνειο και δεσμεύσεις που κρατάνε ως το 2042.
Ακόμα και αν διαγράψουν το 100% του χρέους, η καπιταλιστική ανάπτυξη που θα ακολουθήσει θα φέρει νέα χρέη. Φαύλος κύκλος, που τον έχει ζήσει ο λαός της Ελλάδας.
Πρωτοστάτης μέσα κι έξω από τη Βουλή

Το ΚΚΕ θα πρωτοστατήσει μέσα και έξω από τη Βουλή για όλα τα μεγάλα και οξυμένα προβλήματα:
Οπως είναι η στήριξη του ΕΟΠΥΥ, των ασφαλιστικών ταμείων, του τομέα της Υγείας - Πρόνοιας, από τα Κέντρα Υγείας ως τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία, του ΟΑΕΔ, η προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και όχι μόνο των εξαθλιωμένων που έτσι και αλλιώς από τα ίδια τα πράγματα κάνουν στάση πληρωμών.
Διεκδικούμε μέτρα κατά των μονοπωλίων, άμεσα, το σύνθημα να πληρώσει η πλουτοκρατία πρέπει να αποκτήσει το επόμενο διάστημα ουσία, δυναμική. Αρκετά πλήρωσε ο λαός. Από το μόχθο του λαού πληρώθηκαν την τελευταία 10ετία της ανάπτυξης 150 δισ. ευρώ μόνο για τόκους χρέους. Από το μόχθο του λαού σχηματίσθηκε ο πακτωλός των 600 δισ. ευρώ που σχηματίσθηκε την περίοδο 2003-2009.
Για το ΚΚΕ μετράνε σε αξία τα εκατομμύρια των εργαζομένωνη απασχόληση των οποίων δεν αποτελεί κόστος, όπως διατείνονται τα άλλα κόμματα, αλλά πηγή παραγωγής πλούτου. Τους φυσικούς πόρους που διαθέτει η χώρα τούς αχρηστεύει και υποθηκεύει το μεγάλο κεφάλαιο. Μετράνε τα εργοστάσια και οι υποδομές. Μετράνε τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας στην υπηρεσία της κοινωνικής ανάπτυξης.
Η χώρα διαθέτει ένα ιδιαίτερα αξιόλογο και έμπειρο εργατικό δυναμικό, με υψηλή εξειδίκευση σε διάφορους κλάδους και τομείς, όπως ναυπηγεία, ενέργεια, κατασκευές, μεταφορές, χημική βιομηχανία, μεταλλουργία κλπ.
Η πλήρης απασχόληση του συνόλου των εργαζομένων θα είναι η βασική προϋπόθεση για τη συνεχή αύξηση της παραγωγής.
Η Ελλάδα έχει ορυκτό πλούτο, σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, αξιοποιήσιμες για διάφορους τομείς της βιομηχανικής παραγωγής και για εξαγωγές.
Ο τομέας της βιομηχανίας μπορεί να αναπτυχθεί και να καλύψει ένα μεγάλο μέρος των εγχώριων αναγκών.
Ο τομέας της αγροτικής οικονομίας θα είναι από τους πρώτους που θα πρέπει να στηρίξει η λαϊκή εξουσία. Θα αξιοποιηθούν πλήρως τα εδαφικά και κλιματολογικά πλεονεκτήματα της δικής μας χώρας, η μηχανοποίηση που υπάρχει. Θα λυθεί το πρόβλημα της διατροφής, θα σταματήσει η εισαγωγή προϊόντων που μπορούμε να παράγουμε, άρα η διατροφική εξάρτηση από τα διεθνή μονοπώλια, η αιμορραγία σπατάλης χρημάτων για εισαγωγές.
Θα μπει τέρμα στην καταστροφή ενός μεγάλου μέρους της παραγωγής και των μικρομεσαίων αγροτών που οφείλεται κυρίως στην ένταξη και ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΕ και την ΚΑΠ.
Στην πρόταση του ΚΚΕ η κτηνοτροφία της χώρας μπορεί να αποκτήσει μεγάλη ανάπτυξη με στόχο την πλήρη κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού, καθώς θα απαλλαγεί η χώρα από την εξάρτηση από τα συμφέροντα των χωρών της Βόρειας Ευρώπης.
Θα αναπτυχθεί πλήρως η αλιεία και θα έχουν δουλειά όσοι εκτοπίστηκαν. Θυμίζουμε ότι η ΕΕ διέθεσε πάνω από 60 εκατομμύρια ευρώ από το μόχθο των λαών και τα έδωσε σε Ελληνες ψαράδες για να καταστρέψουν εκατοντάδες σκάφη, προκειμένου οι μεγάλοι στόλοι να ψαρεύουν ανεμπόδιστα στις ελληνικές θάλασσες.
Η λαϊκή εξουσία θα δώσει την πρέπουσα σημασία σε μια σειρά υπηρεσίες που θα προσφέρονται από το κράτος πραγματικά δωρεάν και σε υψηλό επίπεδο. Ολοι οι εργαζόμενοι θα έχουν το δικαίωμα να καλύπτουν την ανάγκη τους στη στέγη. Το εργατικό λαϊκό κράτος θα καλύπτει δωρεάν όλες τους τις ανάγκες για Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Ασφάλιση, τις διακοπές και την αναψυχή, την προστασία των παιδιών και υπερηλίκων. Θα παρέχει πολύ φτηνές, και σε ορισμένες περιπτώσεις δωρεάν, υπηρεσίες μεταφορών, τηλεπικοινωνιών, ενέργειας, ύδρευσης κ.λπ.
Η ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ
Συνειδητοποιούμε την ευθύνη μας. Από την επομένη μέρα των εκλογών θα παλέψουμε ώστε: Να μη χρεωθεί και να μην πληρώσει ο λαός την πολιτική χρεοκοπία της κυβέρνησης είτε της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς θέλουμε να μη σβήσει η ελπίδα, να αποκτήσει δύναμη ο λαός.
Να αντιμετωπίσουμε μαζί με το λαό και τη νεολαία το κύμα της απογοήτευσης από τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής. Να αποτρέψουμε να κυριαρχήσει ο φόβος και η απογοήτευση, να μην καλλιεργηθεί το έδαφος της μεγαλύτερης συντηρητικοποίησης, της στροφής προς την αντίδραση.
Να συμβάλλουμε να σταθεί ο λαός όρθιος, μπροστά σε όποιες δυσκολίες, να οργανωθεί, να διεκδικήσει.
Η ελπίδα, η αγωνιστική ανάταση είναι θέμα και προσωπικής ευθύνης του καθένα και της καθεμιάς που ακολουθούν το δρόμο του ριζοσπαστισμού, έχουν αριστερή πολιτική σκέψη. Δεν μπορεί να σκέπτεται κάποιος ότι έτσι και αλλιώς το ΚΚΕ είναι εδώ, πάντα μαχητικό, αλλά ας στηρίξω μια κυβέρνηση της Αριστεράς, είτε για να μην έλθει ο Σαμαράς ή γιατί ίσως αυτή η κυβέρνηση κάτι παραπάνω μπορεί να κάνει. Δεν είναι δυνατόν να εκτιμά κάποιος, κάποια, τις θέσεις και τους αγώνες του ΚΚΕ, να μην έχει καμία εκτίμηση για την ΕΕ, και να μην εμπιστεύεται τη θέση του, με ποιες προϋποθέσεις, σε ποια κυβέρνηση θα δώσει τα πάντα, χωρίς να λυπάται κόπους και θυσίες.
Το ΚΚΕ δεν μπορεί να παίζει σε δύο ταμπλό: Να στηρίζει το έργο μιας κυβέρνησης που δε δίνει την παραμικρή εγγύηση, και την ίδια ώρα να την πολεμάει μέσα στο λαό.
Η ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ δεν είναι να στηρίξει μια κυβέρνηση που δε δίνει ούτε μια εγγύηση ότι θα βγάλει τη χώρα από την κρίση προς όφελος του λαού, μια κυβέρνηση που παίζει με τον ενδεχόμενο κίνδυνο της μεγαλύτερης πτώχευσης, στηρίζεται στις ευχές του Ομπάμα, στον Ολάντ, στο Ραχόι και τους άλλους πρωθυπουργούς του Νότου.
Αποτελεί χρήσιμο μάθημα η πείρα των κομμουνιστικών κομμάτων της Ευρώπης, κομμάτων με μεγάλη κοινοβουλευτική δύναμη, ιστορία στους εργατικούς αγώνες, με σημαντικό κοινωνικό έργο. Η μείωση του ρόλου και της επιρροής τους έχει άμεση σχέση με τη γραμμή του ιστορικού συμβιβασμού, με τη συμμετοχή στις κυβερνήσεις της σοσιαλδημοκρατίας. Η απάρνηση της πολιτικής και ιδεολογικής αυτοτέλειάς τους έπαιξε καταστροφικό ρόλο.
Το εργατικό κίνημα στην Ευρώπη έχασε πολλά από το αδυνάτισμα και την υποκατάσταση των κομμουνιστικών κομμάτων από θολά, ευάλωτα αριστερά σχήματα. Εκτιμάμε ιδιαίτερα την αλληλεγγύη δεκάδων κομμουνιστικών κομμάτων στην Ευρώπη και σ' όλο τον κόσμο απέναντι στον λαό της Ελλάδας και στο Κόμμα μας.
Πολύτιμη ιστορική και σύγχρονη πείρα
Το ΚΚΕ διαθέτει πολύτιμη ιστορική και σύγχρονη πείρα, ικανότητα αντοχής και αγωνιστικής προσαρμογής σε συνθήκες απότομης ανόδου του κινήματος, αλλά και πισωγυρίσματος του εργατικού κινήματος. Μπορεί να συνδυάζει τα άμεσα και γενικότερα αιτήματα, να ενοποιεί αγωνιστικές δυνάμεις σε ενιαίο πολιτικό στόχο.
Το ΚΚΕ έχει επεξεργασμένη πολιτική συμμαχιών που δεν περιορίζεται και δεν εξαρτάται μόνο από τα πάνω, και μόνο ως συνεργασία πολιτικών δυνάμεων. Αφού αυτές μπορεί να υπάρχουν και να μη υπάρχουν όπως συμβαίνει σήμερα. Η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ βασίζεται στο υπαρκτό και στέρεο βάθρο της συνεργασίας από τα κάτω προς τα πάνω, των κοινωνικών δυνάμεων, της εργατικής τάξης και των αυτοαπασχολουμένων στην πόλη και την ύπαιθρο, των κινημάτων των γυναικών και των νέων. Αλλωστε το υποκείμενο της ανατροπής θα είναι ο λαός.
Το ΚΚΕ δεν το βάζουν εύκολα στο χέρι. Δεν είναι ζήτημα ηθικής, είναι ζήτημα ταξικότητας στην αντίληψη και στην πρακτική του. Ξέρει να αποφεύγει τους τυχοδιωκτισμούς και τις προβοκάτσιες, πλεονέκτημα σε συνθήκες κρίσης όταν στον αγώνα μπορούν μαζικά να μπουν εργατικές λαϊκές μάζες χωρίς προηγούμενη πείρα.
Είναι απολύτως χρήσιμη για το λαό η πείρα του ΚΚΕ στη λαϊκή δράση κατά της συμμετοχής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στη διεθνιστική αλληλεγγύη, στο διεθνισμό της πάλης.
Το ΚΚΕ με ισχυρή αλλά και την πιο συμπαγή Κοινοβουλευτική Ομάδα, σε σχέση με τη ρευστότητα που θα υπάρχει στο επόμενο Κοινοβούλιο, θα καταθέτει και σχέδια νόμου και τροποποιήσεις για καίρια λαϊκά προβλήματα, θα υπάρχουν δυνατότητες σε ένα ή άλλο ζήτημα να υπάρχουν θετικές πλειοψηφίες. Τουλάχιστον εμείς θα το επιδιώξουμε.
Δώστε δύναμη στο ΚΚΕ για να τα βγάλετε πέρα απέναντι σε κάθε κυβέρνηση που θα επιτεθεί ακόμα πιο δυναμικά ενάντια στο λαϊκό εισόδημα και τα κοινωνικά δικαιώματα. Κλείστε τα αυτιά σας στους ψιθύρους που προσπαθούν να υφαρπάξουν ψήφους, με τον ίδιο τρόπο που ψιθυριστά έκανε πολλές φορές το ΠΑΣΟΚ.
Ισχυρό ΚΚΕ στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο χώρο των αυτοαπασχολουμένων, των ανέργων, των γυναικών, της νεολαίας.
Και κοιτάξτε να δείτε, μετά από κάθε εκλογική μάχη την τελευταία 20ετία, είχαμε τους περίφημους κοψοχέρηδες, ερχόντουσαν και λέγανε να μου κοβόταν το χέρι, έπρεπε να ψηφίσω ΚΚΕ. Τώρα βρισκόμαστε σε κρίση, δεν είναι μια περίοδος όπως οι προηγούμενες. Τώρα, με το να πεις να κόψω το χέρι μου, δεν κάνεις τίποτα.
Τώρα λοιπόν, άσε αυτούς που δεν το έχουν κάνει ποτέ, δεν το έχουν αποφασίσει, δεν το σκέφτονται, αλλά δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι ψήφιζαν ΚΚΕ και δεν το κάνανε την τελευταία περίοδο ή το σκέφτονται ανάμεσα στους δυο. Πρέπει να καταλάβουν το εξής πράγμα: Είναι πολυτέλεια σήμερα να μη σκεφτείς τι έρχεται τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια, θα είναι πραγματικά χαμένη ψήφος με αυτή την έννοια. Μα, δεν υπάρχει πιο χαμένη ψήφος σήμερα απ' την ψήφο που πάει σε κόμματα για να κυβερνήσουν και να διαχειριστούν την κρίση. Αυτή είναι η χαμένη ψήφος.
Ισχυρό λοιπόν ΚΚΕ. Αποκούμπι του λαού. Αλύγιστος υπερασπιστής του λαού και της νεολαίας. Εδώ η ψήφος θα πιάσει διπλά τόπο. Δεν πρόκειται να μετανιώσετε. Και στο κάτω κάτω, εδώ είμαστε, αν εμείς σας απογοητεύσουμε, ξέρετε πώς μπορείτε να μας τιμωρήσετε. Αλλά τα πράγματα δεν μπορεί να είναι μια αντιγραφή της περιόδου του '81 και παρακάτω. Εχουμε βαθιά κρίση, η διαμάχη στην ΕΕ είναι πολύ σκληρή.
Και να ξέρετε, η συμπεριφορά των πολιτικών παραγόντων και των κομμάτων, δεν είναι αυτή που φαίνεται καμιά φορά. Καμιά φορά πριμοδοτούν τον αντίπαλο για να νικήσει ο αντίπαλός τους προσωρινά, για να έρθει ο δικός τους μετά. Προσέξτε λοιπόν, αυτή είναι η θέση μας. Καλή ψήφο, καλή δουλειά και απ' τη Δευτέρα συνεχίζουμε. Απ' τη Δευτέρα συνεχίζουμε, δεν έχουμε την πολυτέλεια ούτε δυστυχώς της πίστωσης χρόνου, ούτε της αναμονής».