NIKOS THEODORAKIS

NIKOS THEODORAKIS
«"Δημόσια χρέη"! Η εργατική τάξη ξέρει ότι τα χρέη αυτά δεν είναι δικά της και όταν πάρει την εξουσία θα αναθέσει την εξόφλησή τους σε εκείνους που τα έκαναν». (Λένιν, Απαντα, τόμος 33ος, σελ. 203)

MIKIS-radio

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ Ξεμπροστιάζονται από την ευρωλαγνεία τους



Παπαγεωργίου Βασίλης
Αν κάτι κέρδισε ο λαός από τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 28 και 29 του Ιούνη, είναι η δυνατότητα να αξιοποιήσει τις αποφάσεις της για να ξεμπροστιάσει τα κόμματα που προσπαθούν να τον πείσουν ότι μέσα στην ΕΕ και σε συνεννόηση μαζί της είναι δυνατόν να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για τη δική του ευημερία. Τι αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής;
1. Με τη διαμόρφωση του κατάλληλου εποπτικού μηχανισμού και κάτω από προϋποθέσεις, οι τράπεζες των κρατών - μελών θα μπορούν στο εξής να δανείζονται απευθείας από το μηχανισμό στήριξης της ΕΕ, χωρίς να μεσολαβούν οι κυβερνήσεις. Με τον τρόπο αυτό, τα δάνεια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δε θα προσμετρούνται στο δημόσιο χρέος, όπως ζητούσε, για παράδειγμα, η Ισπανία, η οποία, αν δανειζόταν για λογαριασμό των τραπεζών της, θα έβλεπε το χρέος της να εκτοξεύεται. Με αυτό τον τρόπο θα έβαζε σε μεγαλύτερες περιπέτειες την αστική τάξη της χώρας, που πασχίζει να διαχειριστεί προς όφελός της τη βαθιά κρίση.
2. Ο μηχανισμός στήριξης της ΕΕ θα μπορεί στο εξής να αγοράζει ομόλογα κρατών - μελών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες δανεισμού, εξαιτίας των υψηλών επιτοκίων στις καπιταλιστικές αγορές του χρήματος. Μέχρι τώρα, τη διαδικασία αυτή διεκπεραίωνε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), με τον εξής μηχανισμό: Τα κράτη - μέλη πουλούσαν στις τράπεζές τους τα ομόλογα για να αντλήσουν ρευστότητα και στη συνέχεια οι τράπεζες έδιναν αυτά τα ομόλογα στην ΕΚΤ ως εγγύηση, για να δανειστούν με πολύ χαμηλό επιτόκιο (1% ή και 0,75% από την περασμένη Πέμπτη).
Τώρα, κάτω από προϋποθέσεις, ο μηχανισμός της ΕΕ θα αγοράζει απευθείας τα ομόλογα των κρατών - μελών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ακριβού δανεισμού από τις καπιταλιστικές αγορές. Πρόκειται για απευθείας δανεισμό από τους μηχανισμούς της ΕΕ, ο οποίος, όπως αποφασίστηκε, αν και δε θα προϋποθέτει την υπογραφή μνημονίου με την τρόικα, θα γίνεται με πολύ αυστηρούς όρους και θα συνοδεύεται από μια πολιτική συμφωνία, που θα δεσμεύει την κυβέρνηση να συνεχίσει την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας και των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων, όπως αυτές προβλέπονται από τις στρατηγικές κατευθύνσεις και τις άλλες αποφάσεις της ΕΕ.
Ο συγκεκριμένος συμβιβασμός ήταν αποτέλεσμα της επιμονής της Ιταλίας, η κυβέρνηση της οποίας σαρώνει στην κυριολεξία κάθε εργατικό δικαίωμα χωρίς μνημόνιο. Γι' αυτό ζητάει να έχει πρόσβαση στα κεφάλαια του μηχανισμού στήριξης με καλύτερους όρους, αν το κόστος του δανεισμού αυξηθεί σε απαγορευτικά επίπεδα για την καπιταλιστική της οικονομία.
3. Τα κράτη - μέλη της ΕΕ υιοθέτησαν το λεγόμενο «Σύμφωνο για την ανάπτυξη», το οποίο η γαλλική κυβέρνηση επιχείρησε να παρουσιάσει σαν το αντίβαρο στο «Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας» και στα μέτρα λιτότητας που αυτό περιέχει. Στην πραγματικότητα, το «Σύμφωνο για την ανάπτυξη» δεν είναι παρά ένα αντίγραφο της αντιλαϊκής στρατηγικής «Ευρώπη 2020», στην οποία περιλαμβάνονται το σύνολο των κατευθύνσεων για παραπέρα ανατροπές σε Εργασιακά - Ασφαλιστικό, απελευθέρωση επαγγελμάτων, με στόχο να γίνει η καπιταλιστική οικονομία της ΕΕ (δηλαδή, τα μονοπώλιά της) πιο ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε κάθε περίπτωση, επιβεβαιώθηκε και στη Σύνοδο ότι για την καπιταλιστική ΕΕ λιτότητα και ανάπτυξη είναι έννοιες αλληλοσυμπληρούμενες και αδιαίρετες.
4. Μέχρι τον Οκτώβρη θα έχει παρουσιαστεί και μέχρι το Δεκέμβρη θα έχει υιοθετηθεί το σχέδιο για τη μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική ενοποίηση της ΕΕ, όπως ζητάει κυρίως η Γερμανία, θέλοντας να περάσουν στα χέρια των διακρατικών οργάνων περισσότερες από τις εθνικές αρμοδιότητες σε ζητήματα προϋπολογισμού, δημοσιονομικής πειθαρχίας, αντεργατικών - αντιασφαλιστικών ανατροπών, ακόμα και εξωτερικής πολιτικής.
Τι λέει η συγκυβέρνηση;
Είναι φανερό ότι όλες οι παραπάνω αποφάσεις δεν περιέχουν ούτε ψήγμα φιλολαϊκότητας. Αντίθετα, συνιστούν στο σύνολό τους διευθετήσεις ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη της ΕΕ, δηλαδή ανάμεσα σε ανταγωνιζόμενα τμήματα της αστικής τάξης, στα πλαίσια της προσπάθειας να διαχειριστούν ενιαία και με ελεγχόμενο τρόπο τη βαθιά κρίση. Αυτή είναι η εκτίμηση του ΚΚΕ, το οποίο από την πρώτη ώρα προειδοποίησε το λαό ότι ο «νέος αέρας» που τάχα πνέει στην ΕΕ είναι κοπανιστός και δηλητηριώδης για τα πραγματικά του συμφέροντα.
Τι στάση κράτησαν όμως τα άλλα κόμματα;
ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, με ένα στόμα, πανηγύρισαν για το αποτέλεσμα της Συνόδου και προπαγανδιστικά ανέδειξαν σε νέο «εθνικό στόχο» την ένταξη της Ελλάδας στις αποφάσεις για απευθείας δανεισμό των τραπεζών από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό. Με αυτόν τον τρόπο, λένε, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα μπορούσε να μειωθεί κατά 50 περίπου δισ. ευρώ, όσα είναι το μερίδιο από τα δάνεια που πήρε η ελληνική κυβέρνηση (συνολικά 130 δισ.) με το δεύτερο μνημόνιο για να χρηματοδοτήσει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μετά το «κούρεμα» του χρέους. Το συγκεκριμένο ποσό, υποστηρίζουν, αντιστοιχεί σε ποσοστό μείωσης του χρέους 25% επί του ΑΕΠ.
Ακόμα κι αν η συγκεκριμένη ρύθμιση ισχύσει για την Ελλάδα, τι έχει να κερδίσει ο λαός; Απολύτως τίποτα! Το αντίθετο θα συμβεί. Θα χάσει ακόμα περισσότερα, όπως έγινε και με την προηγούμενη ρύθμιση του ελληνικού χρέους, με το «κούρεμα» και το PSI. Τα κόμματα της συγκυβέρνησης δε λένε ότι μια ελάφρυνση του χρέους θα σημάνει και χαλάρωση των μέτρων λιτότητας ή των βάρβαρων ανατροπών σε Εργασιακά και Ασφαλιστικό, σε ιδιωτικοποιήσεις και απελευθερώσεις επαγγελμάτων που τσακίζουν τους μικρούς, σε χαράτσια και φοροαφαίμαξη των λαϊκών νοικοκυριών.
Αντίθετα, λένε ωμά ότι για να μπορούν οι τράπεζες (δηλαδή τα μονοπώλια) να δανείζονται απευθείας από το μηχανισμό στήριξης, θα πρέπει ο λαός να βουλιάξει βαθύτερα στη φτώχεια και την εξαθλίωση, ξεκαθαρίζοντας ότι η ένταξη στις αποφάσεις της Συνόδου προϋποθέτει την τήρηση των συμφωνιών με την τρόικα, προκειμένου η Ελλάδα να ανακτήσει τάχα την αξιοπιστία της ΕΕ.
Ταυτόχρονα, κοροϊδεύουν το λαό ότι ελάφρυνση του χρέους της πλουτοκρατίας σημαίνει ελάφρυνση και των δικών του βαρών. Αυτή είναι η ουσία της κυβερνητικής προπαγάνδας, η οποία συνοδεύεται με τη διασπορά αυταπατών ότι ετοιμάζεται για σκληρή διαπραγμάτευση με την τρόικα, προκειμένου να εξαγοράσει χρόνο και ανοχή από το λαό.
Τι λέει η «υπεύθυνη αντιπολίτευση»;
Αυτός όμως που πραγματικά έδωσε τα ρέστα του σε ό,τι αφορά στην υποδοχή των αποφάσεων της Συνόδου ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Τα στελέχη του ανέβηκαν στα κεραμίδια για να εκθειάσουν τη διαπραγματευτική δεινότητα των κυβερνήσεων της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας (!), που τσακίζουν στην κυριολεξία τους λαούς τους, παίρνοντας μέτρα αντίστοιχα με αυτά στην Ελλάδα και μάλιστα χωρίς να δεσμεύονται από μνημόνια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, κάλεσε σε επιτακτικό ύφος την ελληνική συγκυβέρνηση να παραδειγματιστεί από τους Ραχόι - Μόντι - Ολάντ και να μην προσέλθει στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα αν πρώτα οι εταίροι στην ΕΕ δε συμφωνήσουν την επέκταση και στην Ελλάδα των αποφάσεων της Συνόδου.
Τι λέει στην πραγματικότητα ο «ριζοσπαστικός» ΣΥΡΙΖΑ, που φώναζε προεκλογικά για τους τραπεζίτες και κατάγγελνε την ΕΕ ότι αποφασίζει υπέρ τους; Οτι για να σωθούν οι τράπεζες, πρέπει να ματώσει ο λαός. Και πως η σωτηρία των τραπεζών συνεπάγεται τη σωτηρία και του λαού! Αρα, να συμβιβαστούν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα με τη μοίρα τους και να κάνουν νέους συμβιβασμούς και νέες θυσίες για την πλουτοκρατία. Δηλαδή, ό,τι λένε με ένα στόμα η ΕΕ, οι αστικές κυβερνήσεις στα κράτη - μέλη και όλα τα κόμματα στην Ελλάδα, εκτός από το ΚΚΕ!